Zdrowie

Czy bor może zmniejszyć ryzyko raka prostaty?

Wiemy, że bor chroni kości, stawy i system nerwowy. To jednak nie jedyne jego zalety. Okazuje się, że może również zmniejszyć ryzyko raka prostaty.

Działanie boru – pierwiastka śladowego – jest nadzwyczaj korzystne. Pomaga zachować odpowiednią gęstość kości. Chroni przed nadmierną utratą wapnia. Łagodzi dolegliwości stawów i pomaga zachować funkcje poznawcze. Najnowsze badania pokazują, że może także zmniejszyć rozmiary guza prostaty, obniżyć poziom swoistego antygenu prostaty PSA, a także pomóc w zapobieganiu raka tego narządu.

W badaniu przeprowadzonym przez Program Szkoleniowy dot. Epidemiologii Raka w Szkole Zdrowia Publicznego przy Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles porównano nawyki żywieniowe 76 mężczyzn cierpiących na raka prostaty z dietą 7651 mężczyzn bez raka.

Bor chroni prostatę

Wnioski? Okazało się, że bor zawarty w produktach żywnościowych w diecie zmniejsza zapadalność na raka prostaty aż o 64%. Im większa była ilość pokarmów bogatych w bor, tym mniejsze ryzyko zachorowania na ten rodzaj nowotworu. U mężczyzn przyjmujących największe dawki boru (tj. znajdujących się w górnym kwartylu spożycia boru) stwierdzono zmniejszenie zapadalności na raka prostaty o 64%; u mężczyzn w drugim kwartylu stwierdzono zmniejszenie ryzyka o 35%, a u tych w trzecim kwartylu ryzyko zmniejszyło się o 24%. Mężczyźni w najniższym kwartylu spożycia boru jedli około jednego kawałka owocu dziennie, podczas gdy ci w najwyższym kwartylu spożywali 3,5 porcji owoców dziennie oraz jedną porcję orzechów.

Gdzie szukać boru?

Doskonałym źródłem boru są łatwo dostępne składniki naszej diety. Przykładowo: 100 g suszonych śliwek (12 owoców) zawiera 2–3 mg boru i 6,1 g błonnika. Bor znajdziemy także w mleku, żółtkach jaj, świeżych owocach (szczególnie winogronach), orzechach i warzywach strączkowych.

Źródła:

  1. Cui Y., Winton M.I., Zhang Z.F., Rainey C., Marshall J., de Kernion J.B., Eckhert C.D.: Dietary boron intake and prostate cancer risk. Oncol. Rep. 2004 Apr; 11(4): 887–892.
Komentarze